# find . -type f -size +10000k -exec ls -lh {} \; | awk ‘{ print $8 “: ” $5 }’

This disc contains a “UDF” file system and requires an operating system
that supports the ISO-13346 “UDF” file system specification.

şeklindeydi. Daha sonra

sudo mount -t udf -o loop “assassins_creed_rev.iso” /media/cdrom0
şeklinde mount ederek dosyayı okumaya çalıştım. İçinde bazı dosyalar gözükmeye başladı ama onlarda birkaç MB tutan dizin ve dosyalardı.

Daha sonra extract-xiso projesine denk geldim. İlgili dosyayı indirdikten sonra:

#tar xvf extract-xiso_v2.7_src_110930_by_somski.tar.gz

#make extract-xiso

#sudo chmod +x extract-xiso

#sudo cp extract-xiso /bin/

#extract-xiso <oyunismi>.iso

işlemlerini yaparak xbox 360 oyun isosunu açabiliyorsunuz.

Öğleden sonra acemilik ve yolun yorgunluğu ile 1.5 ağaç silkebildik(buçuk önceden erken hasat için bir kısmını topladığımız ağaçtan geliyor).

İkinci gün motelde çalışan sevgili Mecbure teyzemizin ve Haşim’in yardımı ile zeytin hasadı yapan işçileri ayarladık. 4 kadın ve 2 erkek işçi ile hasada başlandı. Erkekler aşağıdan veya ağaca çıkarak sırıklarla zeytinleri düşürüyor kadınlarsa yaygıları serme, yaygılardan zeytinleri toplama ve yere düşmüş zeytinleri toplama işlerini yapıyorlardı.

Dere kenarı ve çeşmeye yakın yerlerde nispeten daha fazla zeytin varken ortalardaki ağaçların bazılarında hiç zeytin yoktu. Bazılarında ise seyrek ve olgunlaşmamıştı. İşi bilen işçilerin yardımı ile yoğun geçen bir günlük çalışma ile hasadı tamamladık. Bu işi çocukluğundan beri yapan işçilerle beraber önceden neleri doğru ve yanlış yaptığımı da öğrenmiş oldum. Toplam 5 çuval zeytin topladık:

Kamyonetle Mecbure teyzelerin zeytinleri ve işçiler götürüldükten sonra bizim zeytinleri araca yükleyecektik. Böylece sabaha ilk iş olarak hasadımızı fabrikaya götürecektik. Araba ile beraber getirdiğim portatif sandalye üzerinde denize karşı keyif yaptım:

Hava karardıktan sonra kamyonet geldi ve 5 çuvalımız kamyonetlere yüklendi. yaklaşık 100 kilo ağırlığındaki çuvallar bir ucundan iki kişinin tuttuğu demir bir çubuk yardımı ile kaldırılıyormuş…

Ertesi gün erken saatlerde zeytinlerimizi fabrikaya indirdik. Çuvallarımız zeytinyağı üretiminin ilk adımı olan zeytinlerin döküldüğü yere boşaltıldı.

Aradan yaklaşık 2 saat geçtikten sonra yağımız çıktı:

Ve en son tartım işlemi:

Zeytinin en son prinası(posası) arkada bir boşluğa atılıyor:

En son tenekelere doldurduğumuz yağları arabaya koyup Istanbul’a dönüş yoluna koyulduk:

Böylece uzun zamandan beri beklediğim zeytin hasadı bitmiş oldu. Çok güzel duygularla İstanbul’a döndüm.

Zeytinliğimizi gezdiğimizde 2 dönümlük araziye yayılmış 55 ağacın veriminin ağaçtan ağaca çok değiştiğini gözlemledik. Kimilerinde hemen hiç zeytin yokken özellikle yağmur sularının aktığı su yatağı ve çeşmeye yakın ağaçların veriminin iyi olduğunu gördük. İlk gün yere düşmüş dip zeytinleri toplamakla işe başlamaya karar verdik.

Arazideki kimisi dikenli olan yaban otları epey fazla olduğu için yerdeki dip zeytinlerini toplamak oldukça zahmetli oldu. Havanın karardığı 18:30 saatlerine kadar bir miktar dip zeytinini topladık.

İkinci gün Cumartesi erken saatte kalkıp kahvaltımızı yaptıktan sonra çeşmeye en yakın ağaçtan başlayarak işe koyulduk.

İlk olarak elle toplayıp sepete atarak başladık. Daha sonra yaygı gelene kadar piknik örtümüzü serip üzerine atmayı denedik.

Sonra komşumuzdan yaygı, tarak, sırık alıp onları kullanarak zeytin toplamaya devam ettik.

Öğlene doğru arkadaşlarımız Özgür ve Furuzan gelip yardım ettiler.

Özellikle olgun yeşil zeytinlerin bir kısmını kırıp yemelik zeytin yapmak için ayırdık.

Zeytinler hasır sepette çok güzel duruyor.

Toplanan zeytinleri en son çuvala döktük.

Ve sonra ilk taşıyabileceğimiz kadar dolu olan çuvalı arabaya taşıdık.

Üçüncü gün Pazar İstanbul’a döneceğimiz için sabah erken kalkıp öğlene kadar çalışıp ondan sonra topladığımız zeytinleri fabrikaya götürüp yağ yaptırmayı planlıyorduk.

Sabahın erken saatleri dalında zeytinler:

Öğlene kadar çalışıp topladığımız zeytinleri 3 tane çuvala dağıtarak arabayla Gülpınar’daki zeytin fabrikasının yoluna düştük.

Gülpınar’a vardığımızda bize söylenen fabrika o gün için çalışmadığını söyledi. Biz yağımızı alıp gitmek için çok heyecanlı olduğumuzdan diğer fabriları da gezdik. Diğer 2 fabrika da çalışmıyordu. Çalışan fabrika ise sırada başka zeytin olduğu için bize yağımızı 5 6 saat sonra teslim edebileceğini söyledi. Biz de yağımızı komşumuzun bıraktığı fabrikaya bırakıp bir sonraki gelişimizde onlardan almaya karar verdik.

Zeytinleri fabrikada aktarınca toplamda 1 + ceyrek cuval anca doldu. Toplam 125 kilo toplamışız. Fabrika için ufak ama bizim için büyük bir miktardı

Bu hasat eşim Güzide ve benim ilk hasadımızdı. Önemli bir deneyim edindiğimize inanıyorum. Normalden erken olduğu için erken hasat olarak geçiyor. Yağ oranı düşük ama asidi ve aroması ile çok değerli bir yağ olduğu söylenir. Acemilik, işi öğrenme, bazı aksaklıklar, malzeme temini derken iyi ürün vermiş sadece 3 ağacımızdan zeytin toplayabildik fakat işin gereksinimleri, zor ve kolay yanları vs üzerine bir miktar tecrübe edindik. Hepsinden önemlisi birbirinden güzel günler geçirdik.

Bugün yaptığımız gmax’ın video kaydı:

http://www.youtube.com/watch?v=o1Ld8wydoiY

Videosu: http://www.youtube.com/watch?v=uGa7Rj1egkI

Kavak ağacı kütükler

İlk iş olarak oldukça kötü olan yüzeyi zımparalayarak düzeltmek gerekiyordu:

Ham haldeki kavak kütüğünü zımparalama

Ahşabın boyayı çok fazla tüketmemesi ve güzel görünüm için tüm kenarların iyice zımparalanması gerekiyormuş…

Tüm kenarların zımparalanması

Çitin dikey ayakları için ahşapı 60 cm kestim ve yukarısı için 40 derecelik açılarla üçgen yaptım. Dekupaj platformu açılı kesme için oldukça işi oldukça kolaylaştırdı:

Çitin dikey ayaklarının hazırlanması

Ayakları hazırladıktan sonra ahşapın yüzeyini iyice düzeltmek için ince zımpara ile (120-200 numara zımpara kağıdı) bir daha zımparaladım:

Çit ayaklarının ince zımpara ile iyice düzeltilmesi işlemi

Çit ayağı kaba zımpara ile:

Kaba zımparalı hali

Çit ayağı ince zımpara ile:

İnce zımpara ile

Tabii çok iyi zımpara olduğunu söyleyemem ama boya için yeterli seviyeye geldiğini söyleyebilirim. Boya işlemini eşim Güzide üstlendi. Yanında asistan olarak ise çiti yapma sebebimiz, köpeğimiz Rodi yardım ediyor…

Çit ayaklarının boyanması

Renk olarak Orman Yeşili’ni seçtik:

Fırça darbeleri

Daha sonra çitleri tutacak ayaklar olan babaların hazırlanmasına başladık. 60 cm çit ayaklarının uzunluğu, 10 cm yer ve ayaklar arasında boşluk, 35 cm de yere çakmak üzere babaları 105 cm kesip kafalarını aynı şekilde 40 derecelik açılı kesim ile hazırladık.

Babaların hazırlanması

Çit elemanları hazırlandıktan sonra birbirine bağlanması işlemi kalmıştı. Güzide’nin üzerine basarak sabitlediği çit elemanlarını 3×40 çiviler ile birbirine tutturduk:

Babaların ve çit ayaklarının birbirine tutturulması

Babaların toprağa gireceği yerleri kazdıktan sonra beton harcı hazırladık:

Beton harcının hazırlanması

Beton harcını babaları toprağa soktuğumuz çukurlara döktük. Böylece babalar gevşek ve genelde ıslak olan toprağa daha iyi tutunacak ve daha dayanıklı olacaktı:

Beton harcının babaların toprağa girdiği çukura atılması

Çitin bir tarafında kapı olacaktı ve kapı menteşelerini gönyeli bir şekilde hazırlayıp kapıyı taktım:

Kapı menteşesi

Köpeğimizin bahçemizin domates, biber ekili bölümüne girmesini engelleyen kilit/sürgü…

Kilit

Çitimizin kapılı kısmı:

Çit Kapısı

Çitlerin son halleri

Çitlerin son halleri

Sonuç olarak kavak ağacının ham olarak kesilmiş kütüklerinden adım adım bu hale gelmesini sağlamak yorucu olsa da çok keyifli bir süreçti. Süreç boyunca epey bir beceri edindim ve öğrendim, en önemlisi eşim Güzide ile beraber keyif aldık.