5. Datça
Bodrum merkezde iken Datça feribotlarını sordum. Araba 55, motor ise 50 milyon dediler. Yuh deyip Muğla'da Halil Abi'me uğramak üzere Bodrum'dan erken saatlerde yola koyuldum. Yolda ilk sefer kalabalık bir motosikletli gruba rastladım. Onlar karşı taraftan gelip geçiyorlardı. Selamlaşıp geçtik. Öğlen saatlarini Muğla yakınında Akçaköy'deki Halil Abi'de geçirdim. Yemeğimi beraber gittiğimiz köy düğünü, mevlüt evinde yedik. Masada Halil Abi, ben ve köyün garibanlarından bir amca vardı. Gelen herkese yemek ve saygıda eksik edilmedi. Biraz dinlendikten sonra tekrar Datça'ya doğru yola koyuldum. Geçen sene gittiğim Amazon Kamping'de kamp kuracaktım fakat bu sefer farklı bir yol tabelası gördüm kamping e giden ve o yola daldım.
|
Çam ağaçları ile çevrili tatlı bir stabilize yolda Katır ile beraber yola devam ediyoruz.
|
Yol bir ara iyice bozulmaya başladı. Sonrasında önümde kocaman bir kamyon gördüm. Oha dedikten sonra baktım kamyon yola ağzına kadar dolu olduğu toprakları boşaltıyor. Yuh deyip kamyoncunun yanına gittim. Abi dedim bu yoldan kimse geçemeyecek mi? O da bana eğilip az sonra arkadaki kepçe yolu düzeltecek dedi. Baktım arkadan gelen kepçe yüksek toprak yığınını yola dağıtıyor. Ben toprak yükseltileri arasından yoluma zar zor devam ettim.
|
 |
Daha da ileride artık iyice ezilerek düzelmiş toprak yol.
|
Yolda belki de ilk gördüğüm yapı bu cami oldur. İlk izlenimim yapı olmayan bu yerde(bir iki yer hariç) bu caminin ne aradığı oluyor. Belki bilmediğim şeyler vardır deyip kesin bir yargıdan uzak durdum...
|
Katır tekrar taş toprak görünce seviniyor.
|
|
Orman içindeki yol bir müddet sonra geçen sene araba ile geldiğm sahil yoluna bağlanıyor.
|
Amazon Kampinge girip Katır'ın üzerinden yüklerini indirip çadırımı kuruyorum hemen.
|
Amazon Kamping'in denize girilen kumsalı alanı
|
|
Çok sevdim bu fotoğrafı.
|
Ertesi gün dönerken Datça Ana yoluna bağlanan sahil yolunu kullanıyorum. Bu günde yine geçen sene gittiğim fakat kalamadığım İnbükü Kamping'de kalacam.
|
Aslında Datça şehir merkezine gitmek gibi bir niyetim yoktu ama Amazon yolu üzerinden sağa sapınca kaderim istiyor deyip bir 30 40 km daha yapıp Datça Şehir merkezine kadar gidip orda bir tost yiyip yavaş yavaş İnbükü'ne gitmek üzere geri yola koyuldum. Çokkkk güzell bir yarımada burası. Türkiye'nin en sevdiğim yerlerinden birisi. Nasıl sevemez ki insan buraları. Katır'ın şu bakışa baksanıza... O da hayran olmuş buralara...
|
|
- Ah memleketim ahhh!!! Ne güzelsin sen.
|
İşte o güzel koy, İnbükü Koy'unun girişi.
|
Katır ve ben kamp alanına doğru gidiyoruz.
|
|
İnbükü Koyu.
|
İnbükü sahilinden bir görünüm.
|
İnbükü'nde gece.
|
